'''Peter Høeg''' (fødd [[17. mai]] [[1957]] i [[København]]) er ein [[Danmark|dansk]] [[forfattar]], som vart verdskjend med romanen ''[[Frøken Smillas fornemmelse for snø]]'' ([[1992]]).

== Liv og forfattarskap ==
Høeg er oppvakse i [[København]], kor han i [[1984]] vart færdiguddannet som [[mag. art.]] i [[litteraturvitskap]]. Etter ein omflakkende periode som bl.a. globetrotter, idrettslære og dansar debuterte Høeg i [[1988]] med ''[[Forestilling om det tjuande århundret]]'' på [[Rosinante]] forlag. Romanen, som er ein sterkt fabulerande [[slægtskrønike]], bærer tydelege spor av søramerikansk [[magisk realisme]] og attraherte seg relativt stor opmærksomhed allereie ved si utgjeving. I [[1990]] utkom ''[[Fortandungar om naten]]'', [[9]] noveller med tematisk samanheng, og med denne utgjevinga vart Høeg snart omtalt som eit forfattartalent med internasjonalt potensiale. Det endelege nybrottet ladde ikkje venta på seg.

I [[1992]] kom kriminalromanen ''[[Frøken Smillas fornemmelse for snø]]'', eit portrett av den dansken-grønlandske [[glasiolog]] Smilla. Romanen sementerer Høegs foretrukne tema og understrekar forfattarskapen sin sympatiar for det kvinnelege prinsippet, for barnet og dei marginaliserede, liksom han falar på ein god del kritikk av den vestlege sivilisasjon sin [[imperialisme]] og vitskapen sin maktmisbruk.

Høeg vart rost til sjyane for sin store fortælleevne, sin språklike formåen og selde no uhørt mange bøger i tilhøve til danske standardar, men særleg med utgjevinga av ''[[Dei kanskje egna]]'' ([[1993]]) begynte kritikken at dukka opp. Anmeldere anklagede Høegs forfattarskap for politisk korrekthed, forudsigelig [[sivilisasjonskritikk]] og letkøbt frelsthed. Med nærskyld civilisationskritisk tematikk kunna romanen ''[[Kvinna og apa]]'' ([[1996]]) alt anna enn retta oppå dette, liksom stiftelsen av trusten [[Lolwe]] til stønad av kvinner og born i [[Den Tredje Verden]] ikkje just fekk kritikken til at tagna. Etter ''[[Kvinna og apa]]'' ladde forfattaren ikkje yderligere høyra frå seg på nær eit enkelt, personleg dikt betitlet ''[[Første og siste kapitel]]'' i antologien ''[[Trykt - og godt]]'' ([[1998]]) til Høegs forlegg og nære ven, [[Merethe Riis]]. I staden trekte Høeg seg heilt tilbake frå offentlighedens søkelys. De ei årrekke budde han ved [[Vekstsenteret]] i [[Nørre Snede]], eit spirituelt treningssenter med undervisning i meditativ praksis og sjølvutvikling.<ref>[http://www.informasjon.dk/243516 "Hr. Høegs fornemmelse for Hollywood", ''Informasjon'' 3. september 2010]</ref>

Trass kritikken vert regna hans forfattarskap do stadig for vesentleg, og noko tyder på, at det møte friska interesse. Såleis utkom våren [[2005]] forfattarskapsportrettet ''[[Apa si poetikk]]'', ein kronologisk litteraturvidenskabelig kritikk av Høegs tekstar. Sjøl utgav forfattaren etter [[10]] års skønlitterær tagnad i [[maien]] [[2006]] romanen ''[[Den stille jenta]]''.

I [[2010]] utgav Peter Høeg romanen ''[[Elefantpassarane sine born]]''.

Nærfremtidsromanen [[Effekten av Susan]] (2014) trekker, med sin bruk av ei sterk kvinne med spesielle evnar som hovudfigur, linjer tilbake til 'Smilla'.

== Prisar ==
Peter Høeg har modtaket mange litterære prisar, mellom dei: ''[[Weekendavisens litteraturpris]]'' ([[1988]]), 
''[[Kritikarprisen]]'' ([[1993]]) ''[[Herman Bangs Mindelegat]]'' (1993) og ''[[Dei Gyldne Laurbær]]'' ([[1994]]).

== Filmatisering ==
I [[1997]] filmatiserte [[Bille August]] ''[[Frøken Smillas fornemmelse for snø]]''. Filmen vart ein fiasko, både i anmeldelserne og i salstala.
