'''Peter Høeg''' (fødd [[17. mai]] [[1957]] i [[København]]) er ein [[Danmark|dansk]] [[forfattar]], som vart verdskjend med romanen ''[[Frøken Smillas fornemmelse for snø]]'' ([[1992]]).

== Liv og forfattarskap ==
Høeg er oppvaksen i [[København]], kor han i [[1984]] vart ferdigutdanna som [[mag. art.]] i [[litteraturvitskap]]. Etter ein omflakkande periode som m.a. globetrotter, idrettslærar og dansar debuterte Høeg i [[1988]] med ''[[Forestilling om det tyvende århundret]]'' på [[Rosinante]] forlag. Romanen, som er ein sterkt fabulerande [[slektskrønike]], ber tydelege spor av søramerikansk [[magisk realisme]] og tiltrekte seg relativt stor merksemd allereie ved utgjevinga. I [[1990]] kom ''[[Fortællinger om natten]]'' ut, [[9]] noveller med tematisk samanheng, og med denne utgjevinga vart Høeg snart omtalt som eit forfattartalent med internasjonalt potensiale. Det endelege nybrottet lot ikkje venta på seg.

I [[1992]] kom kriminalromanen ''[[Frøken Smillas fornemmelse for sne]]'' ut, eit portrett av den dansk-grønlandske [[glasiolog]]en Smilla. Romanen sementerer Høegs føretrekte tema og understrekar sympatiane i forfattarskapen for det kvinnelege prinsippet, for barnet og dei marginaliserte, samtidig som han byr på ein god del kritikk av den vestlege sivilisasjon sin [[imperialisme]] og vitskapen sin maktmisbruk.

Høeg vart rost til skyane for sin store fortellerevne, sin språklege evne og selde no uhøyrt mange bøker samanlikna med danske standardar, men særleg med utgjevinga av ''[[De måske egnede]]'' ([[1993]]) begynte kritikken å dukka opp. Omtalarar anklaga Høegs forfattarskap for politisk korrektheit, føreseieleg [[sivilisasjonskritikk]] og lettkjøpt frelstheit. Med nærskyld sivilisasjonskritisk tematikk kunne romanen ''[[Kvinnen og aben]]'' ([[1996]]) alt anna enn retta opp i dette, samtidig som stiftinga av fondet [[Lolwe]] til støtte for kvinner og born i [[Den tredje verda]] ikkje just fekk kritikken til å tagna. Etter ''[[Kvinnen og aben]]'' lot forfattaren ikkje høyra meir frå seg utanom eit enkelt, personleg dikt med tittelen ''[[Første og siste kapitel]]'' i antologien ''[[Trykt - og godt]]'' ([[1998]]) til Høegs forleggar og nære ven, [[Merethe Riis]]. I staden trekte Høeg seg heilt tilbake frå det offentlege rampelyset. I ei årrekke budde han ved [[Vekstsenteret]] i [[Nørre Snede]], eit spirituelt treningssenter med undervisning i meditativ praksis og sjølvutvikling.<ref>[http://www.informasjon.dk/243516 "Hr. Høegs fornemmelse for Hollywood", ''Informasjon'' 3. september 2010]</ref>

Trass kritikken vert forfattarskapen hans endå stadig rekna for vesentleg, og noko tyder på at det møter fornya interesse. Såleis kom forfattarskapsportrett ''[[Apa si poetikk]]'' ut våren [[2005]], ein kronologisk litteraturvitskapleg kritikk av Høegs tekstar. Sjølv gav forfattaren, etter [[10]] års skjønnlitterær tagnad, ut romanen ''[[Den stille jenta]]'' i [[mai]] [[2006]].

I [[2010]] gav Peter Høeg ut romanen ''[[Elefantpassernes børn]]''.

Nærframtidsromanen [[Effekten av Susan]] (2014) trekker, med sin bruk av ei sterk kvinne med spesielle evnar som hovudfigur, linjer tilbake til 'Smilla'.

== Prisar ==
Peter Høeg har teke i mot mange litterære prisar, mellom dei: ''[[Weekendavisens litteraturpris]]'' ([[1988]]),
''[[Kritikarprisen]]'' ([[1993]]) ''[[Herman Bangs Mindelegat]]'' (1993) og ''[[Dei Gyldne Laurbær]]'' ([[1994]]).

== Filmatisering ==
I [[1997]] filmatiserte [[Bille August]] ''[[Frøken Smillas fornemmelse for sne]]''. Filmen vart ein fiasko, både i omtalene og i salstala.
